






اولین دیدار من با استاد عزیزم دکتر فروزانی در جلسه ی مصاحبه آزمون دکتری در بخش تاریخ دانشگاه شیراز در تیر ماه سال 1391 خورشیدی بود. هر چند که از پیش با آثار و نوشته های ایشان آشنایی داشتم ، به ویژه آن که موضوع پایان نامه ی ارشد من در دانشگاه تربیت مدرس مربوط به قلمروی فرارودان بود و این امر رجوع به آثار استاد و بهره مندی از آنها را برایم بسیار ضروری می ساخت. به هر روی گردش زمان افتخار شاگردی و بهره مندی از دانش گسترده دکتر فروزانی را برایم فراهم ساخت. در طی دوره دکتری آنچه که علاوه بر دانش کم نظیر ایشان در حوزه تخصصی شان برایم جالب بود خصلت های انسانی و اخلاقی استاد بود.
برگزاری نکوداشت استاد از طرف مرکز شیرازشناسی قدمی بسیار ضروری در جهت ارج نهادن به مقام اهل تاریخ و فرهنگ است. امیدوارم این رسم نکو استمرار داشته باشد .در پایان آرزو دارم استاد فروزانی همچنان تندرست باشند و دانش دوستان حوزه تاریخ و فرهنگ ایران زمین را از دریای علم خود بهره مند سازند و نام نیکویشان همچنان در کسوت استادی تاریخ این مرز و بوم بدرخشد که به قول سعدی :
نام نیکو گر بماند زآدمی به که از او ماند سرای زرنگار
برچسب:
نویسنده: اشکان فراهانی